M'n goede vriend Gaius...
hoe zijn we in deze absurde situatie verzeild geraakt?
In het belang van de vrede en de gerechtigheid aanvaard ik...
Mag ik van de senaat en het Romeinse volk aanvaarden...
Mag ik van de senaat en het Romeinse volk een wapenstilstand aanvaarden...
Nee, geen wapenstilstand. De man is een misdadiger.
Precies, een misdadiger.
Mag ik een staking van de vijandelijkheden aanvaarden...
op de voorwaarden vermeld in je laatste brief.
Ik wacht op je antwoord.
Goed genoeg. - Goed genoeg?
Deze schandelijke vernedering? Wij zijn geen mannen, maar wormen.
Wormen is overdreven.
Wormen kunnen niet zo snel wegrennen als wij.
Caesar heeft Rome nog niet eens verlaten. Wie weet waarom niet.
En toch verdrijven z'n legioenen ons met gemak van stad naar stad.
We lijken meer op schapen.
Als we geld hadden om soldaten te betalen...
Zij hebben geld en wij niet.
Pompeius, je moet hem laten weten wanneer je hem wilt ontmoeten.
Waarom? Dit is iets tussen Caesar en de senaat.
Het hoort zo.
Ik wil hem niet ontmoeten. Hij was als een zoon voor me.
Dat doet er niet toe.
Het is alleen dankzij Jupiters genade dat we nog leven.
Jupiter kent geen genade voor lafaards. - Voorzichtig.
Geef je je zomaar over? - Het is geen overgave.
Pompeius Magnus geeft zich niet over.
Ik heb tijd nodig.
Een wapenstilstand bezorgt ons die tijd.
Verus Horta laat weten dat hij Pompeius laat vallen.
Hij vertrouwt z'n leven aan uw genade toe.
Horta? - Pederast, rood haar...
landgoed in Tusculum. - O ja, die schurk.
Stuur hem wat geld en benoem hem tot quaestor of zoiets.
Als u alle overlopers zo gaat belonen, bent u binnenkort een pauper.
Tactische genade is 10.000 man waard...
en een troon mag me m'n laatste cent kosten.
Troon? - Bij wijze van spreken.
Atia nodigt u vanavond te eten uit. - Alweer? Bona Dea.
Vanavond niet.
En het excuus? - Geen.
Het is al uw tweede afwijzing. - Ik ben Atia geen uitleg verschuldigd.
Niet erg verstandig, maar wel dapper.
'Moed is voor slaven wat vliegen is voor vissen.'
Wordt dat gezegd? Wel raak.
Omwille van gerechtigheid en vrede...
en om onnodig bloedvergieten te vermijden...
heeft Gaius Julius Caesar de verrader Gnaeus Pompeius Magnus gesmeekt...
om een wapenstilstand te aanvaarden.
Waar ben je mee bezig?
Het is best amusant. - Vreemde jongen.
Ik heb net iets vreemds over je opgevangen.
Waarom hebben Caesar en jij je in een kast verstopt?
We... Er is niets gebeurd. - Niets? Kom nou.
Je hebt hem verleid, sluwe kleine vos. - Niets van.
Het is misschien niet fatsoenlijk, maar wat is fatsoen in deze tijd?
Goed gedaan. Tegen een lekker zachte jongen als jij kan Servilia niet op.
Wat worden we machtig. - Je vergist je.
Een goede minnaar is discreet.
Hij was ziek. Ik heb hem geholpen.
Je mag niet te gretig lijken. Je moet een beetje moeilijk doen.
Laat hem met rust.
Ik heb Caesar en Marcus Antonius te eten gevraagd.
Ik ben z'n minnaar niet.
Lieg niet. Daar kan ik niet tegen. - Ik lieg niet.
Hij heeft een aandoening. - Wat voor aandoening?
Ik heb gezworen niets te zeggen. - Onzin, zeg op.
Het spijt me, maar dat doe ik niet.
Je stelt me erg teleur.
Caesar kan vanavond niet komen. - Maakt niet uit.
Waarom niet? - Dat zegt hij niet.
Titus slaapt weer op de trap. Heeft hij geen huis?
Hij blijft niet lang meer in Rome.
Wanneer komt die jongen terug? Je man.
Wanneer komt Crito terug? - In november. Hoezo?
Ik verkoop m'n slaven. Geld voor je bruidsschat.
Dan kun je met Lucius bij hem intrekken.
Dank je, vader. Dank je.
Zo gauw al? - Het moet eens gebeuren.
Ja, maar november... - Het moet.
Ze zullen zo ver weg zijn.
Maar ik wil bij m'n man zijn. - Dat weet ik.
Natuurlijk moet je gaan.
Maar het valt me zwaar.
Goeiemorgen.
Mag ik wat water? - Ga zitten.
Jij hoort in het kamp. - Daar valt niets te beleven.
Neem wat brood. - Nee, dank u. Ik voel me niet zo best.
Je drinkt te veel.
Nee, dat is het niet.
Ik heb bedorven oesters gegeten. - Waar is je meisje?
Meisje?
Verrek.
Het moet hier ergens zijn.
Koop een andere als we haar niet vinden.
Ik wil niemand anders. Ik wil Eirene. - Je kunt haar niet meenemen.
Misschien ga ik niet terug. M'n tijd zit er bijna op.
Wil je bij het 13e weggaan?
Jij hebt het ook gedaan. - Jij hebt geen talent voor vrede.
Ik kan haar niet achterlaten. - Je denkt met je penis.
Ik heb haar niet aangeraakt.
Ik kijk graag naar haar. Ik word er kalm van.
Daar is ze.
Dank u, Apollo.
Dat meisje is van hem.
Betaal me wat je me schuldig bent en ze is van jou.
Jij zou mij moeten betalen om je kattenpis te drinken.
Hoeveel?
Ik betaal het zo snel mogelijk terug.
Wat ga je met haar doen?
Ik wil haar niet. - Pardon?
Het is aardig van je, maar... - Je zeurt al lang om een slavin.
En zij kost ons niets. - En je Galliërs?
Mijn Galliërs zijn onhandelbaar. Zij is opgeleid en gedwee.
Wat is er mis met haar?
Ze heeft rare ogen.
Jij maakt me gek.
Ze blijft.
Kalm blijven, liefje.
Pullo wil dat die kleine heks me bespioneert. Hij weet het, Rissa.
Een simpele bruut als hij?
Als hij iets wist, zou hij het direct tegen Vorenus zeggen.
Denk je? - Hij weet niets.
Echt niet? - Zeker weten.
Hij heeft Evander in je huis gezien. Nou en? Hij is familie.
Dat is waar. - Je maakt je zorgen om niets.
Goden, laat het zo zijn.
De stakker geeft je alles wat je vraagt.
De senaat ratificeert je status, je krijgt je triomftocht...
en Pompeius gaat naar Spanje. Hij zou zelfs Posca afzuigen.
Ik had nooit gedacht dat hij op m'n voorwaarden zou ingaan.
Denk je dat het een list is? - Niet echt.
Hij zit in de val. Hij is zwak en wordt iedere dag zwakker.
We kunnen hem verpletteren.
Maar nu hij een wapenstilstand wil, zal ik een tiran lijken als ik hem aanval.
Posca vindt dat ik erop in moet gaan en vrede moet sluiten.
In ruil voor? - Vrede beloont zichzelf.
Onzin. De ram heeft de muur beroerd. Geen genade.
De senaat is bij Pompeius. Zij zijn het wettige gezag.
Buiten Rome zijn het gewoon driehonderd oude mannen.
Anderen zullen het met Posca eens zijn.
Die schandelijke overgave is in heel Italië bekend.
Als ik geen tiran ben...
waarom zou ik zulke gunstige voorwaarden dan niet accepteren?
Hij weigert ons...
persoonlijk te ontmoeten.
Mooi zo.
Simpel. Dat begrijpt het hoi polloi.
Hij weigert me te ontmoeten, man tot man.
Hij weigert me te ontmoeten.
Dat is dan beslist. Geen wapenstilstand.
We gaan achter hem aan. - Geduld.
Hij kan nergens heen.
We vertrekken als de tijd rijp is.
Wanneer?
Als de tijd rijp is.
We hadden al weg moeten zijn.
De appel is rijp. Gaan we hier blijven zitten en niets doen?
Pompeius is geen appel.
En ik ben geen boer.
Roep m'n wacht.
Centurio Lucius Vorenus, fijn u te zien.
Ik ben niet meer in het leger. Ik kom m'n slaven verkopen.
Rode loop. Niets aan te doen.
Ik heb ze hier gehouden ondanks de stank. Het is niemand z'n schuld.
Fortuna heeft er een gespaard. Een veelbelovende jongen.
Hoeveel zal hij opbrengen? - Een fatsoenlijke prijs.
Meer dan genoeg om hun voedsel te betalen.
Voedsel? - Ze zijn niet van honger omgekomen.
Schiet op.
Niets? - De jongen brengt wel wat op.
Wat is dat? - Een Galliër. En ondertussen?
Om te houden? - Om te verkopen.
En wat doen we daarna? - Hoe heet ie?
We noemen hem Rubio.
We hebben geen spaargeld. - Ik verzin wel wat.
En nog een keer. - Een verpletterende nederlaag.
Zal ik genadig zijn?
Ik denk het niet.
Hoe ga je je schulden betalen?
Alles wat ik heb, is al van jou.
Wat kan ik je nog meer geven? - Ga nooit meer bij me weg.
Ik ben nooit weg geweest.
De mannen vervelen zich dood.
Ik heb een legionair z'n handen moeten afhakken, wegens moord op 'n burger.
En daarna heeft een vrijgelaten slaaf uren staan razen...
omdat een van m'n centurio's z'n dochters heeft verleid.
Wat vermoeiend. - Het is de schuld van je oom.
Hij had achter Pompeius aan moeten gaan.
De mannen weten het en het maakt ze onrustig.
Natuurlijk...
doet hij alsof het een krijgslist is.
Maar elke hond in het kamp weet dat Servilia hem slap heeft gemaakt.
Hij wil niet bij haar weg.
Zoals je kunt voelen, ben ik...
allesbehalve slap.
Onduldbaar.
Kalmeer, moeder. Met wie hij naar bed gaat, is onbelangrijk.
Je bent net je vader.
Als hij niet met die heks in bed lag, zou hij Pompeius achternazitten.
Het gaat om de republiek. - Alsof die jou wat kan schelen.
Die ligt me na aan het hart. - Je kunt beter geen herrie maken.
Natuurlijk. Ik verlaag mezelf niet.
Zulk smerig gecopuleer loopt toch slecht af. Vanzelf.
Mooi zo.
Je leermeester is aangekomen en wacht op je.
Welke leermeester?
Het is tijd dat je de mannelijke kunsten leert: vechten, copuleren...
Daar is nog tijd genoeg voor. - Voor die waardeloze schrijfsels ook.
Van die oude Griekse dwazen word je geen sik wijzer.
Van de Griekse filosofen kun je veel leren.
Hier is een Griekse filosoof.
Ik heb die soldaat ingehuurd.
Heette hij zo? Niet die Catoniaan, die mag ik niet.
Die opgewekte bruut.
Pullo? - Die, ja.
Wat hebben die plebejers rare namen. Pullo.
Verdedigen.
Schild.
Niet zwaaien.
Schild.
Genoeg.
Water.
Dit is absurd.
Ik ben geen soldaat. En die zware inspanning maakt me koortsig.
Er is gewoon tijd voor nodig.
Ik heb u zien doden. Er schuilt een goede soldaat in u.
Ik heb er geen moeite mee om te doden, zolang ze niet terugvechten.
We maken een echte vechtjas van u.
Ik word hooguit middelmatig.
Beter geen zwaardvechter dan een middelmatige zwaardvechter.
Niet doen.
Neem me niet kwalijk.
Jonge dominus, ik heb uw advies nodig in een delicate zaak.
Stel dat je iets ziet wat je iets vreselijks doet vermoeden.
Zou u dat aan de man vertellen? - Wat voor vermoeden?
Een andere man.
Bedoel je Vorenus en z'n vrouw? - Dat heb ik niet gezegd.
Een vermoeden alleen is niet genoeg.
Zodra je dat vermoeden uitspreekt, wordt het voor waar aangezien.
En als je je vergist? Dan schaad je Vorenus ten onrechte.
Zolang je geen feiten hebt, moet je zwijgen.
U slaat de spijker op de kop.
Hij verwerpt de wapenstilstand. Wat nu?
Wat een geluk...
om een slaaf te zijn.
Om geen wil te hebben en geen beslissingen te nemen. Wrakhout.
Wat moet dat vredig zijn.
Erastes Fulmen. - Centurio.
Ik kom je advies vragen. - Een vriend help ik graag.
Ik wil geld lenen en jij kent geldschieters.
Inderdaad.
Ik aarzel alleen omdat ik verbaasd ben. Je had een goede basis.
M'n slaven hebben rode loop gekregen.
Maar zodra ik geld heb, ga ik nieuwe kopen in Narbo.
Dan heb je een fors bedrag nodig? - Ja.
Ik kan het niet doen. Het zou fout zijn je die weg op te sturen.
Als je het geld niet kunt terugbetalen, zul je lijden.
Als ik je aan een geldschieter voorstel...
stop ik twee wolven in één kooi en daar heeft niemand baat bij.
Je hebt gelijk. Bedankt voor de moeite.
Er is een andere manier om geld te verdienen.
Je aanwezigheid alleen al kan waardevol zijn.
Van een man als ik? - Een harde man.
Een centurio in het 13e legioen. - Ik ben niet meer in het leger.
Je houding is voldoende.
Je zou waardigheid en kracht verlenen aan transacties.
Ik zou je zelf kunnen gebruiken.
Aardig van je, maar wat zou ik precies moeten doen?
Je zou met me meegaan om herrie te ontmoedigen.
Niemand wil narigheid met een centurio.
Ik zou een lijfwacht zijn.
Het betaalt goed.
Je moet bij haar vandaan blijven. - Ik kan er niets aan doen.
Zeg haar dat ik je vrouw ben. Ik. Ik ben je vrouw.
Lyde...
Prachtig.
Is het niet te soldatesk? - Een echte zakenman.
Ik ben gewoon een lijfwacht. - Het is een begin.
Alstublieft, voor mij alleen.
Caesar, kijk naar mij.
Wat hebben ze allemaal?
Sluit hem op, meid, sluit hem op.
Hé, Calpurnia.
O ja.
Ontken het maar niet. - Doe ik ook niet.
Laat haar vallen of ik scheid van je.
Misschien is dat niet genoeg om je af te schrikken, maar het laat me koud.
U kunt nu niet scheiden. Haar familie heeft veel invloed.
Centurio, precies op tijd.
Waarom gaan we niet naar het Forum? - Daar sluit je alleen zaken af.
Hou op met dat Teutoonse gedoe. Fluit een Romeins deuntje.
Tanjit, m'n honingeend.
Je ziet er goed uit. - Erastes Fulmen.
Ik kus de voeten van je moeder. Alsjeblieft, ga zitten.
Wil je iets eten of drinken? - Alleen wat wijn.
We hebben geen wijn. Melk? - Melk? Heb je geen pis meer?
Humor. Leuk, hoor.
Ik vind het triest dat ik hierheen moest komen, Tanjit.
Ik dacht dat we elkaar begrepen, en toch zijn we hier.
Hier zijn we.
Ik vraag het je maar één keer. Waar is m'n geld?
Waar zijn m'n truffelzwijnen? - Die kreeg je.
Zieke zwijnen, en geeneen kan truffels vinden.
Ze hebben toch geen eikels gegeten? Dat is slecht voor ze.
Ik geef je een kwart van de prijs.
Je gaat me iedere denarius geven, strontkerel.
Je hoeft niet te schelden. - Hindoes leven voort na de dood, hè?
Ons lichaam sterft en vergaat, maar onze ziel leeft eeuwig voort.
Dan ben je niet bang om te sterven? - Helemaal niet.
Breek z'n arm.
Geef me m'n geld, apenkut.
Lik m'n reet.
Snij hem de keel door.
Snijden.
Wat doe je?
Wat is er gebeurd?
Wat is er?
Erastes Fulmen wou dat ik een man ombracht.
En je hebt geweigerd? - Wat kon ik anders doen?
Ik ben geen bandiet. - Nee. Je kon niet anders.
Maar hoe gaan we de huur betalen en de kinderen te eten geven?
Hij is hier.
Ik ben zo blij. Ik dacht al...
Ik kan helaas niet blijven.
Ik kom afscheid nemen.
Afscheid? - Ik trek ten strijde tegen Pompeius.
En we zullen elkaar niet meer weerzien.
Nooit meer? - Nee.
Maak geen grapjes. - Het is geen grap.
Vanwege wat dwaze graffiti? - Servilia, het is voorbij.
Hoe kun je zoiets zeggen?
We houden van elkaar. - Het is niet zo dat ik niet van je hou.
Het is niet m'n eigen wil.
Maar het voortbestaan van de republiek staat op het spel.
De republiek?
Waarom ben je zo blij, moeder? - Zomaar.
Geen slim plannetje dat vruchten afwerpt?
Geen enkel, popje.
En ga tegen niemand het tegendeel vertellen.
Wat gebeurt er? - Morgen rukken we op.
We kunnen Pompeius mooi verrassen.
Jij blijft hier en handhaaft de orde. - De orde handhaven?
Posca zal je helpen.
Ik ben soldaat, geen ordehandhaver. - Je doet wat ik zeg.
Ik heb zitten denken.
Ik heb een boerderij hier in de buurt.
Het is er heerlijk rond deze tijd. Misschien ga ik er wel naartoe.
Voor de oogst.
Misschien wil je meegaan. - Heel aardig van je.
Maar ik denk dat ik hier blijf.
Dat heeft weinig zin. - Dat weet ik niet, hoor.
De zeelucht doet me goed.
Als jij niet gaat, kan ik ook niet gaan. Het zou laf lijken.
Jij weet dat het niet zo is. - Ik zou het weten, zeker.
Maar ik heb geen schitterende oude, adellijke naam zoals jij.
Ik moet m'n naam glanzend houden, anders lijkt hij dof.
Dan moet ik blijven. - Het spijt me.
Soldaat.
Je staat op wacht.
De generaal kan u nu ontvangen.
Kopieer dit.
Wat wilt u, burger?
Ik heb nog eens nagedacht...
en ik wil op uw aanbod ingaan.
M'n aanbod?
Om bij de evocati te komen, als de voorwaarden nog gelden.
Zei ik dat je bij de evocati mocht?
Inderdaad.
Wat waren de voorwaarden?
Evocati, prefect eerste graad, tienduizend sestertiën.
Een genereus aanbod. Dat jij hebt afgewezen.
Normaliter doe ik geen twee keer hetzelfde aanbod...
maar je boft.
Caesar is weg en ik ben hier alleen.
En ik heb goede mannen nodig.
Dus je krijgt het. Promotie tot prefect en negenduizend sestertiën.
Dank u, generaal.
In ruil voor m'n generositeit, Lucius Vorenus...
verwacht ik trouw. Trouw tot in de dood.
Tot in de dood.
Welkom thuis.
Ingerukt.
Domina, dit is een van de mannen die die vieze tekeningen gemaakt heeft.
Het heeft niet lang geduurd om hem aan het praten te krijgen.
Wie heeft hem ingehuurd? - Timon. De paardenjood.
Een mannetje van Atia. Kleed me aan.
Het is gebeurd. - Nemen ze je terug?
Ja.
Evocati, prefect eerste graad, negenduizend sestertiën.
Ik heb me aan een tiran verkocht.
Ik had geen keus.
Dank je.
Goden van de Junii...
met dit offer vraag ik u...
Tyche, Megaera en Nemesis op te roepen...
zodat ze getuige kunnen zijn van deze vloek.
Bij de geesten van m'n voorouders vervloek ik...
Gaius Julius Caesar.
Moge z'n penis verschrompelen.
Mogen z'n botten barsten.
Moge hij zien hoe z'n legioenen verdrinken in hun eigen bloed.
Goden van de hel, ik bied u z'n ledematen aan...
z'n hoofd...
z'n mond...
z'n adem...
z'n stem...
z'n handen...
z'n lever...
z'n hart...
z'n maag.
Goden van de hel, laat me hem hevig zien lijden...
en ik zal me verheugen en u offers brengen.
Bij de geesten van m'n voorouders vervloek ik Atia van de Julii.
Mogen honden haar verkrachten.
Mogen haar kinderen sterven en haar huizen afbranden.
Moge zij een lang leven leiden vol ellende en schaamte.
Goden van de hel...
ik bied u haar ledematen aan...
haar hoofd...
haar mond...
haar adem...
haar stem...
haar hart...
haar lever...
haar maag.
Goden van de hel...
laat me haar hevig zien lijden...
en ik zal me verheugen en u offers brengen.
Hier zijn we dan, vriend. - Wat wil je?
Wat heb je met Niobe?
Met Niobe? Niets. Nooit.
Ik zweer het. De furiën mogen m'n ogen uitrukken als ik lieg.
Wat deed je toen ik je bij haar zag?
M'n vrouw en ik hadden ruzie. Ik vroeg Niobe om raad, meer niet.
Ik huilde en Niobe had met mij te doen.
Ik zou nooit...
Misschien is het de waarheid. - Hij liegt.
Nee. - Hij liegt.
Hij zegt dat je liegt en ik geloof hem.
Deze jongen is zo slim als wat. - Nee, ik smeek je.
Stil. Breng jezelf niet in verlegenheid.
We weten dat je liegt. En nu moet je dood.
Ik heb haar niet aangeraakt. - Je leven is voorbij.
De enige vraag is: Hoe wil je sterven?
Als je blijft liegen tegen ons, folteren we je.
Dan zul je sterven na uren van pijn. Als je nu antwoordt, sterf je snel.
Alsjeblieft. - Evander, spreek de waarheid.
Folter hem. - Juno's kut, u bent meedogenloos.
Vooruit.
Ik heb nog nooit iemand gefolterd. Ik weet niet hoe je dat doet.
Daar zijn specialisten voor.
Snij z'n duimen af. - Goed, dat is een begin.
Niobe en ik waren minnaars. Ik geef het toe.
Dood me nu maar.
Wacht.
En verder? - Dat is alles.
Dood me. - Je liegt weer.
Ga je Pluto's drempel bezoedelen met leugens?
Ik zeg niets meer. - Snij z'n duimen af.
Niet doen.
Het kind is van mij. - Kind? Welk kind?
Lucius. De baby.
Alsjeblieft, dood me nu. - Lucius? Vorenus z'n zoon?
Niobe haar zoon.
Mijn zoon.
Mijn zoon, van mij.
We hebben dit kwaad begraven. We praten er nooit meer over.
Vorenus mag het nooit te weten komen. Nooit.
Vader Mars Gradivus...
deze man heeft wake gehouden voor u.
Daarom vragen we u hem te beschermen.
Mogen z'n vijanden vluchten, mogen hun stadsmuren instorten...
en hun vee en vrouwen gevangen gemaakt worden.
Deze man is nu een van de evocati.
Ze zijn naar Griekenland afgezeild.